Dé reden waarom je met vreemden moet praten

Daar zitten we dan. Ergens halverwege onze roadtrip door Kroatië, op een terrasje genietend van onze aperitief. Het is moeilijk om de ietwat luidruchtige Amerikaan enkele tafels verder te negeren. Hij is in het lang en in het breed de film Yes Man aan het toelichten en analyseren. Of de drie Kroaten in zijn gezelschap helemaal mee zijn met zijn verkondigingen, betwijfel ik een beetje.

Niet veel later verdwijnt zijn gezelschap en blijft hij alleen achter. Intussen was ik nieuwsgierig genoeg geworden om te willen weten wat hem naar Kroatië bracht. Dus stel ik het lief voor om de Amerikaan bij ons aan tafel uit te nodigen. 
En dan krijg je die blik. "Gaan we nu echt een vreemde man vragen om ons te vergezellen?!" 

Het lukt me om het lief te overtuigen. Vol enthousiasme benader ik de Amerikaan.

(lees verder onder de foto)

Plitvice Lakes Croatia

Waarom ik dit zo geweldig vind

Nadat ik al lachend zeg dat het een behoorlijk interessante film review was, hebben we gedurende twee uur een ongelofelijk interessant gesprek gevoerd.

Hij vertelt waarom en hoe hij in Kroatië verzeilde. Over zijn carrièreswitch enkele jaren geleden. Hoe hij met Airbnb een succesvol bedrijf uitbouwde en dat hij recent zijn eerste werknemer in dienst nam.

Uiteindelijk is hij ook nieuwsgierig naar ons verhaal en ambities. Vol enthousiasme doen we onze plannen uit de doeken, waarop hij heel wat interessante feedback geeft. Hij geeft ons nieuwe inzichten, raadt ons enkele podcasts aan. Maar vooral geeft hij ons het gevoel dat we goed bezig zijn en zeker moeten blijven gaan. The American way.

(lees verder onder de foto)

Joy Buelens in Croatia

Mijn eerst sceptisch lief die spontaan zegt hoe leuk en leerrijk deze ontmoeting was. Ik ben ervan overtuigd dat hij mij bij een volgende gelegenheid nog steeds de blik zal geven van "Moet dit echt?". Hoewel er minder overtuigingskracht zal nodig zijn van mijn kant wanneer ik hem aan deze ervaring herinner.

 
 

Dit ga je ook wel leuk vinden